دفاع پتروف

پس از 1.e4 e5 2.Nf3 Nf6 3.Nxe5 d6 4.Nf3 Nxe4، رایج‌ترین ادامه. هر دو طرف پیاده‌های مرکزی را تعویض می‌کنند و فعالیت سوارها از اهمیت بالایی برخوردار می‌شود. سیاه باید مراقب باشد: بازی فوری 3...Nxe4 یک اشتباه فاحش است به دلیل 4.Qe2، که اسب را با برتری پس می‌گیرد.

پوزیشن‌های حاصل از نظر استراتژیک متعادل هستند و هر دو طرف شانس دارند. سفید معمولاً به دنبال d4 برای ایجاد یک مرکز قوی است، در حالی که سیاه سوارها را فعالانه هماهنگ می‌کند.

سفید به جای گرفتن در e5، حرکت 3.d4 را انجام می‌دهد و بلافاصله مرکز را به چالش می‌کشد. پس از 3...exd4 4.e5 Ne4 5.Qxd4، سفید برتری فضایی دارد اما سیاه می‌تواند با 5...d5 6.exd6 Nxd6 ضدبازی کند و به یک پوزیشن نامتعادل جالب برسد.

این واریانت تیزتر از کلاسیک است و نیاز به بازی دقیق از هر دو طرف دارد. سفید سعی می‌کند از برتری در گسترش بهره‌برداری کند، در حالی که سیاه به دنبال خنثی کردن و متعادل کردن است.

سفید اسب دیگر را با 3.Nc3 گسترش می‌دهد، که اگر سیاه با 3...Nc6 پاسخ دهد، به بازی چهار اسب تبدیل می‌شود، یا با 3...Nc6 4.d4 وارد قلمرو خاص پتروف می‌شود. این واریانت انعطاف‌پذیری بیشتری به سفید می‌دهد و از پوزیشن‌های متقارن کلاسیک اجتناب می‌کند.

پس از 4.d4 exd4 5.Nxd4 Bb4، بازی ویژگی‌هایی مشابه دفاع نیمزو-هندی به خود می‌گیرد - سیاه اسب را پین می‌کند و برای فعالیت سوارها می‌جنگد.

پس از 1.e4 e5 2.Nf3 Nf6 3.Nxe5 d6 4.Nf3 Nxe4 5.Nc3، سفید سعی می‌کند بلافاصله با حمله به Ne4 قبل از عقب‌نشینی آن، بازی را پیچیده کند. اگر سیاه 5...Nxc3 6.dxc3 را بگیرد، سفید جفت فیل و یک ستون d باز را به عنوان جبران برای ساختار پیاده دارد.

این واریانت دارای نیش تاکتیکی است و می‌تواند حریفان ناآماده را غافلگیر کند. سیاه باید دقیق بازی کند تا از افتادن در ایده‌های حمله‌ای سفید جلوگیری کند.