گامبی وزیر

سیاه با 2...dxc4 پیاده را می‌پذیرد. این یک پاسخ مشروع و مبارزه‌طلبانه است - سیاه به طور موقت مرکز را رها می‌کند اما هدفش توسعه سریع مهره‌هاست. پس از 3.Nf3 Nf6 4.e3 e6 5.Bxc4، سیاه با بازی دقیق برابری محکمی دارد. QGA به پوزیسیون‌های پویا و باز منجر می‌شود که در آن هر دو طرف باید دقیق بازی کنند.

با 2...c6، سیاه گامبی را رد می‌کند در حالی که فیل c8 را از زنجیره پیاده‌ای آزاد می‌کند. اسلاو یکی از محکم‌ترین پاسخ‌های سیاه است و مورد علاقه قهرمانان جهان از جمله کرامنیک و آناند بوده است. واریانت 4.Nc3 dxc4 5.a4 Bf5 فیل خانه‌های روشن سیاه را فعال نگه می‌دارد در حالی که برابری پیاده‌ای را حفظ می‌کند.

سفید با 4.cxd5 در d5 می‌گیرد که منجر به پوزیسیونی متقارن می‌شود. با وجود ظاهر، سفید با پیگیری حمله اقلیتی در جناح وزیر با b4-b5، ابتکار عمل جزئی را حفظ می‌کند. این یک رویکرد قابل اعتماد و کمتر تئوریک است که در سطح باشگاهی و در بالاترین سطوح محبوب است و کارپوف به طور مشهور از آن برای کسب پیروزی استفاده می‌کرد.

تاراش (3...c5 4.cxd5 exd5) که توسط کاسپاروف در دهه ۱۹۸۰ بازی شد، به سیاه یک پیاده وزیر ایزوله در ازای حداکثر فعالیت مهره‌ها می‌دهد. مهره‌های سیاه بسیار فعال هستند، اما پیاده ایزوله d5 می‌تواند به یک ضعف بلندمدت تبدیل شود. این یک واریانت تیز و دو لبه است که به بازیکنان تاکتیکی پاداش می‌دهد.

دفاع کلاسیک ارتدوکس با 3...Nf6 4.Bg5 Be7 محکم‌ترین پاسخ سیاه است. سیاه یک پوزیسیون کمی منفعل اما بسیار محکم را می‌پذیرد. پس از قلعه رفتن، سیاه می‌تواند با ...c5 یا ...dxc4 به دنبال ضدحمله باشد. این میدان اصلی نبرد مسابقه قهرمانی جهان ۱۹۲۷ کاپابلانکا-آلخین بود که برخی از عمیق‌ترین شطرنج پوزیسیونی تاریخ را تولید کرد.